Column: Het magische duo

nderweg van werk naar huis denk ik aan een speler van het Marokkaanse elftal die eigenlijk niet weg te denken is uit het team. Bijna een jaar geleden schreef Moes een column over deze balvaste spits en de doelpunten zijn er eerlijk gezegd niet meer op geworden. Terwijl ik op een losse stoeptegel trap en het regenwater me in mijn schoen loopt vraag ik me af of deze speler wel zonodig op het scorebord moet komen te staan. In Frankrijk wordt deze speler namelijk gezien als een heel goede aanvaller die altijd goed scoort als het gaat om een beoordeling. Bij Marokko zien velen hem als de niet-scorende spits. Vanwaar dit verschil?

Nou zijn de Mountakhab-fans niet snel tevreden. Sterker nog, ik denk dat het tot één van de meest kritische groep supporters behoort als het gaat om nationale elftallen. Men vergeet dat Chamakh bij Girondins de Bordeaux wel de spelers om zich heen heeft die makkelijker scoren in tegenstelling tot de spelers bij het Marokkaanse elftal. Als je bij Bordeaux een bal aflegt op een Gourcuff en deze scoort dan is de prestatie van Chamakh een stuk beter dan als je hem aflegt op Zerka en hij schiet hem hoog over. Misschien dat het zou helpen bij American Football maar in een leeg stadion te Fes gaat het hem niet worden denk ik.

El Hamdaoui heeft de uitnodiging van Roger Lemerre aanvaard en ik denk dat de kritiek op Chamakh fors zal gaan minderen. Beiden spelers zijn fysiek sterk en ik denk dat ze niet lang nodig zullen hebben om op elkaar ingespeeld te raken. Ik hoop van harte dat de bondscoach en zijn technische staf dit ook snel door zullen hebben want dan zal het smullen geblazen worden.

Chamakh wint haast elk luchtduel, ook tegen de fysiek sterke Afrikanen. In de wedstrijd tegen Mauritanië wist de aanvaller de bal constant goed neer te leggen vanuit de lucht. Als het niet met het hoofd was dan was het wel met de borst. Helaas was er weinig animo om deze kansen te kunnen benutten. Met een el Hamdaoui zou deze speelstijl goed kunnen gaan uitpakken. Chamakh als diepste spits en Mounir er vlak achter om de afgelegde ballen in het net te schieten. Met zijn neus voor de goal moet dat geen problemen opleveren. Dat het Chamakh op hoog niveau ook lukt, liet hij zien tegen Frankrijk vorig jaar. Hij was een ware plaag voor Thuram die hier en daar een overtreding nodig had om de Marokkaan af te stoppen in de luchtduels. We kunnen het Thuram niet kwalijk nemen want Marouane is de speler waar de meeste overtredingen op worden gemaakt in de Franse competitie.

Nu heeft natuurlijk iedereen recht op zijn eigen mening maar ik denk dat veel mensen met een groep meepraten. Zo wordt er dus gezegd dat de door Portsmouth, Newcastle United en Manchester City-begeerde spits dit seizoen geen basisplek heeft. Naar mijn weten heeft de spits tot nu toe negen van de twaalf wedstrijden gespeeld in de competitie. En als ik me niet vergis heeft hij constant in de basis gestaan in de Champions League. Daarnaast was de speler ook een tijd geblesseerd. Dus om te zeggen dat hij geen basisplek heeft bij Bordeaux is wel heel vreemd.

Kijk eens aan, zo heb je een halfjaar geen column en zo schrijf je er twee binnen een maand tijd. Laat ik nu niet te overmoedig raken want ik heb nog een natte sok die verwisseld moet worden en twee uitgebreide columns over dezelfde speler binnen een jaar tijd is ook 3ayek. Dus ik sluit graag af met het volgende: Googlen naar statistieken kunnen we allemaal, maar specifieke kwaliteiten ontdekken is wat moeilijker.